http://aaraf.blogfa.com روزنی گشودن ، از آن پس بر زمینی نو روئیدن fa blogfa.com Mon, 14 May 2012 17:13:00 GMT http://aaraf.blogfa.com/post-95.aspx <font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em><strong>""غرور" تنها احساسی است که یک استاد "باید" بتواند در شاگردانش بدمد"<br /> "غرور ِ آگاهی"...<br /> </strong></em></font><p><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em><strong> </strong><strong>"غرور" :</strong></em></font></p><p><strong><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em>در برابرم  بی رحم است با من شفقت با تو چه؟</em></font></strong></p><p><strong><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em> در برابرم قدر قدرت است با من همطرازی </em></font></strong><strong><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em>با تو چه؟</em></font></strong></p><p><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><strong><em>در برابرم تنگنا است با من رهایی بخشی </em></strong></font><strong><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em>با تو چه؟</em></font></strong><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><br /></font></p><p><strong><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em>در برابرم منقبض است با من انبساط </em></font></strong><strong><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em>با تو چه؟</em></font></strong></p><p><strong><em><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif">در برابرم نابرابر است با من برابری </font></em></strong><strong><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em>با تو چه؟</em></font></strong></p><strong><em><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"> </font></em></strong><p><strong><em>...</em></strong></p> <p><strong>جان واره:</strong><br style="color: rgb(51, 204, 255);" /> <font size="2" style="color: rgb(51, 204, 255);"><em><strong>"غرور ِ من"!...<br /> و چه بسیار حرفهای نگفته ای که در این مفهوم می زیَد تا به وقت ِ شدن!</strong></em></font></p> Mon, 14 May 2012 17:13:00 GMT aaraf http://aaraf.blogfa.com/post-95.aspx http://aaraf.blogfa.com/post-93.aspx <font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em><strong>بهانه را دادم دست ِ مادر بودن ام تا هر آنچه خواهد بگوید از دل ِ تنگش<br />دلش اما بوی کهنگی ِ دردی می داد<br />بوی گرفتگی ِ دوری<br />بوی دلتنگی و جراحت<br />بوی نه ماه انتظار ، اشتیاق، خستگی ، دلواپسی ، نگرانی ، گیجی ، مستی ، سنگینی<br />بوی نافرمی ، شکم ِ برآمده ،دست و روی ورم کرده ، راه رفتن ِ مضحک و مسخره..<br />بوی زنجیر، بوی فاصله<br />بوی بیمارستان ، بوی فرسودگی<br />بوی خون و خون و خون<br />سرگیجه ، درد ، بیهوشی<br />بوی گم گشتگی و حیرانی<br />بوی جیغ و ادرار<br />بیماری ، ترس ، اضطراب<br />بیخوابی ، بی تابی<br />بوی غم می داد و رطوبت ِ اشک<br />بوی اندوه ِ عشقی سرخ<br />بوی کال ِ نیازی زرد...<br />راستش نه عشق ِ بی منت می دانم<br />نه ایثار و گذشت می شناسم<br />نه در تب ِ دندان ِ فرزندم ، شب را تا صبح بیدار خوابی کشیده ام.<br />فقط مثل ِ اینکه جهان را با تمام ِ تاریخش روی قلبم گذاشته باشند ،<br />قلبم سنگین است از این مادر بودن!<br />انگار از تب ِ دردی دور ، یک تاریخ است که بیدار خوابی کشیده ام</strong></em></font><br />...<br /><br /><font size="2"><strong><font face="verdana,tahoma,arial,helvetica,sans-serif">وقتی احساس ِ نیاز تو را به پاسخ  برساند، تو نسبت به پاسخ ات مسئولی<br /><br />اما اگر نیاز در تو نباشد!! و پاسخ به تو تحمیل شده باشد!! چه می شود؟!</font></strong></font><p></p> Sat, 12 May 2012 00:21:00 GMT aaraf http://aaraf.blogfa.com/post-93.aspx http://aaraf.blogfa.com/post-88.aspx <p><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><font size="4"><font face="times new roman,times,serif">آقای کوینر لازم نمی دید در کشور خاصی زندگی کند<br />می گفت: "من در همه جا می توانم گرسنگی بکشم"<br />روزی از شهری که در آن زندگی میکرد و دشمن آن را اشغال کرده بود میگذشت<br />یک افسر دشمن به او برخورد و او را مجبور کرد از پیاده رو کنار برود<br />آقای کوینر حس کرد درون اش خشمی علیه این مرد برانگیخته شده<br />و نه تنها علیه این مرد بلکه علیه کشوری که این مرد به آن تعلق داشته<br />و آرزو کرد کاش آن کشور از روی کره زمین حذف شود<br />بعد از خود پرسید:"چرا من در این لحظه ناسیونالیست شدم؟<br />برای اینکه بایک ناسیونالیست مواجه شدم.<br /><font size="5">اما صرفا به همین دلیل هم که شده باید حماقت را ریشه کن کرد<br />چون هر چیزی را هم که با آن روبرو می شود احمق می کند"...</font><br />(داستانکهای فلسفی- برتولت برشت)</font></font><em><strong><br /></strong></em></font></p> <p></p><p><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em><strong>...</strong></em></font></p><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em><strong> نه می دانستم حسادت چیست و نه میخواستم مالک ِ دیگری باشم</strong></em></font><p><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em><strong>مفهوم ِ "حسادت" و "انحصار" را با دگرم تجربه کردم !</strong></em></font></p><p><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em><strong>نمی دانم این مفهوم چرا و چگونه در احساسم سربرآورد؟ چکارش کنم؟</strong></em></font></p><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em><strong>اما اکنون می توانم بگویم "سلطه" جنونی است که مزه اش را چشیدم ، کوتاه و اندک ...</strong></em></font><p><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em><strong><br /></strong></em></font></p> Tue, 08 May 2012 14:17:00 GMT aaraf http://aaraf.blogfa.com/post-88.aspx http://aaraf.blogfa.com/post-86.aspx <strong> <p dir="rtl"><font face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em><strong>"اکثریت بزرگ ِ انسانهای یک جامعه دچار از خود بیگانگی هستند </strong></em></font></p> <p dir="rtl"><font face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em><strong>و تصورشان از جهان به جای اینکه بر پای ایستاده باشد بر سر ایستاده است"</strong><font size="6"> </font><font size="5">*</font></em></font></p></strong><strong> <p dir="rtl"><font size="5" face="arial, helvetica, sans-serif"><strong>...</strong></font></p> <p dir="rtl"><font face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><strong>"اگر قبول کنیم که پایۀ مادی ذهن ِ انسان، مغز ِاوست، بدرستی می توان گفت که </strong></font></p> <p dir="rtl"><font face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><strong>ساخت این پایۀ مادی از نسلی به نسل دیگر به ارث می رسد.</strong></font></p> <p dir="rtl"><font face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><strong>اما آیا ذهن ِ انسان نیز از نسلی به نسل ِ دیگر به ارث می رسد؟</strong></font></p> </strong><p dir="rtl"><strong><font face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><strong>آیاعلل ِاستبدادگری واستبدادپذیری،سودجویی،جنگ طلبی،خودخواهی،حسادت و..</strong></font></strong><strong><font face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><strong>ژنتیکیست؟  </strong></font></strong></p> <p></p> <p><strong> </strong></p><p dir="rtl"><strong><font face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><strong>و اگر نیست جایگاه آنها در وجود انسان کجاست؟" <font size="5">*</font></strong></font></strong></p> <p></p><strong> <p dir="rtl"><font face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><strong>"نهانی ترین لایه های ذهنی" یعنی چه؟</strong></font></p> <p dir="rtl"><font face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><strong>منظور از "ساخت ِ ذهنی" چیست؟ </strong></font></p></strong> <p><strong> </strong></p><p dir="rtl"><strong><font face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><strong>و اساسا چنین مفاهیمی دربارۀ ذهن ِ  بشر صحیح می باشد؟</strong></font></strong></p> <p></p><strong> <p dir="rtl"><font face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><strong>آیا شعوری از پیش شکل گرفته به هنگام ِ تولد به ما به ارث می رسد؟</strong></font></p> <p dir="rtl"><font face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><strong>اساسا شعور و تفکر انسان یعنی چه ؟ و چگونه شکل می گیرد؟</strong></font></p> <p dir="rtl"><font face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><strong>آیا شعور انسان ریشه در جایی غیر از سخن گفتن دارد؟</strong></font></p> <p dir="rtl"><font face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><strong>آنچه بشر را به مبارزه و تغییر ِ وضع ِ موجود می کشاند را در کجا باید جستجو کرد؟</strong></font></p></strong> <p><em><strong><font face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif">در نهانی ترین لایه های ذهنی ؟ در الهامات و ذهنیت های فراواقعی؟</font></strong></em></p><strong> <p dir="rtl"><font face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><strong>یا در دفاع ِ او برای بقاء و رفع ِ نیازهایی ضروری؟</strong></font></p> <p dir="rtl"><font size="3" face="verdana,tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><em><strong>شاید آنچه بیشتر و پیشتر از هر چیزی "باید" بدانیم این باشد که:</strong></em></font></p> <p dir="rtl"><font size="3" face="verdana,tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><strong><font size="-0"><em> "طبیعت بشر چیست و چگونه است؟"</em></font></strong></font></p></strong> <p dir="rtl"></p> <p dir="rtl"> </p><p dir="rtl"><font size="4"><font size="5">*</font> نقدی بر </font><strong><font size="2">"ساخت استبدادی ذهن" </font></strong></p> Thu, 03 May 2012 08:49:00 GMT aaraf http://aaraf.blogfa.com/post-86.aspx http://aaraf.blogfa.com/post-82.aspx <font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em><strong><font color="#110803">....</font></strong></em></font><p><font color="#110803"><font><font style="font-size: 8pt; font-family: Tahoma;"><font style="font-size: 8pt;"><br /></font></font></font></font></p><p></p> Mon, 30 Apr 2012 14:11:00 GMT aaraf http://aaraf.blogfa.com/post-82.aspx http://aaraf.blogfa.com/post-81.aspx اینجا تکه ی تاریکی از من بود که دیگر نیست<p></p> Mon, 30 Apr 2012 13:57:00 GMT aaraf http://aaraf.blogfa.com/post-81.aspx http://aaraf.blogfa.com/post-80.aspx <font size="2"><strong><em>عاقل آنچه را که "می داند" ، "نمی گوید"</em></strong></font><p></p> <p><font size="2"><strong><em>ولی آنچه را که "می گوید" ، "می داند"    "اپیکور"</em></strong></font></p> <p> </p> <p><strong>ممنونم از توجه و نظرات شما .</strong></p> <p><strong>هر وقت که از پس گرفتاریهای ِ تمام نشدنی بربیایم</strong></p> <p><strong>دست نوشته های دوستان را حتما می خوانم</strong></p> <p><strong>مجال ِ چانه زدن (بحث) نیست پس راضی می شویم به اینکه</strong></p> <p><strong>در دیگران منعکس شویم و این بهترین موفقیت برای ِ هر کسی می تواند باشد .</strong></p> <p><br /></p><p><em><font size="5"><strong>...</strong></font></em></p> <p><em><strong>"حقیقت" به "حقیقت" می آید </strong><strong>اینچنین کشت می گردد ،</strong></em></p> <p><em><strong>"حقیقتی" اگر "عینی" بود سبز خواهد شد ، خوشه خواهد داد .</strong> (م.ن)</em></p> Fri, 27 Apr 2012 23:29:00 GMT aaraf http://aaraf.blogfa.com/post-80.aspx http://aaraf.blogfa.com/post-78.aspx <font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em><strong>" تخریب  ِسازنده" یا "سازندگی ِ ویرانگر"؟؟<br />"این است منطق ِ سود....<br />برای پول درآوردن باید ساخت<br />اما برای ادامه ی پول درآوردن لازم است دست به تخریب و ویرانگری بزنیم" *<br /><br />...<br /><br />"آقایان شاید فکر کنید که سرنوشت هندغربی تولید قهوه و شکر بوده است<br />در حالیکه دو قرن پیش(طبیعت) که خود را درگیر ِ تجارت نمیکند،<br />نه نیشکر و نه درخت ِ قهوه در انجا کاشته بود"<br />...</strong></em></font> <p><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em><strong>"استراتژی ِ نابودی طبیعت برای به بردگی کشاندن ِ بشریت"</strong></em></font></p><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em><strong>"تمام زندگی ، پایه در فرایندهای متابولیک میان ِ ارگانیسم(موجودات زنده) و محیط ِ اطرافشان دارد<br />دگرگونی ِ انقلابی باید بازسازی ِ انقلابی ِ روابط ِ متابولیک ِ ما با طبیعت باشد.."</strong></em></font> <br /><br /> <p>* "فیلم بسوزان(burn) ساخته گیللوپونته کوروو"</p> <p><strong>تنها یادآوری ِ تولد و یا سالمرگ ِ ویلیام شکسپیر<br />و نیز جملاتی زیبا و عمیق از او کافی است ؟<br /><br />ویلیام شکسپیر :<br /><br />"پول متاعی است که با آن میتوان همه جا وارد شد<br />و همه چیز را بدست آورد جز شرافت و سعادت."<br /><br />"گوش هایت را به همه بسپار اما صدایت را به عده ای معدود."<br /><br />"به افکارت زبان نده."<br /><font size="4" face="Georgia, Times New Roman, Times, Serif">//////////////////////////////////////////////////////////</font></strong></p> <p><strong><em>"جایگاه و موقعیت را میتوان خرید ولی احترام را باید کسب کرد" (اچ جکسون براون)</em></strong></p> <p></p> Tue, 24 Apr 2012 09:33:00 GMT aaraf http://aaraf.blogfa.com/post-78.aspx http://aaraf.blogfa.com/post-76.aspx <font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em><strong>مردمکان ِ فقر چه خاموشند<br />بی نگین ِ انگشتری که اقبالشان را ذره ای درخشش ِ امید و آرزویی<br />بی تاج ِ سَروری که غرورشان را اندکی تمنای سرکشی<br />و در رفاقت<br />نه تکه نانی که گرسنه گی ات را فروبنشاند<br />و نه خرده فراغتی که دردانه های دردت را تسبیح ِ آرامشی سازد<br /><br />....<br />شده ام بی چیز<br />نه بر سر تاج ِ غرور<br />نه بر دستانم ، انگشتری ِ سُرور<br />نه در قلبم ، مرواریدی برای صید ِ مرغکان ِ حریص ِ چشمانت<br />بر روح ِ سرکشم ، تیغ ِ عریانی  کشیده ام<br />و بر ناداری ام نزد ِ تو ، کرباس ِ تنهایی<br />.<br />.<br /> از این دست "رهایی"، چشمه ی زخم است که می جوشد</strong></em></font><p><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em><strong><br /></strong></em></font></p><p><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em><strong>(حرفهایم در گلو ، سنگ می شوند..)</strong></em></font></p><p></p> Sat, 21 Apr 2012 14:38:00 GMT aaraf http://aaraf.blogfa.com/post-76.aspx http://aaraf.blogfa.com/post-75.aspx <font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em><strong>دلم ، ذهنم آرام نمی گیرد ، می تپد ، زنده است<br />آهنگ ِ زمان بر سرم فریاد میکشد که همۀ لحظه ها<br />که همۀ چیزها موافق ِ تو نیست ، از آن ِ تو نیست<br />...<br />گاهی دلم میخواهد از چیزهایی بنویسم که حتی برای فکر کردن به آنها<br />گوشۀ دنجی میخواهی و زمانی بی عقربه<br />یک چیزهایی ، یک سایه هایی که در ظرف ِ شعورم نمی افتد ، نمینشیند<br />هیجانی پرده برانداز روحم را میدرد ، جسمم را مچاله می کند<br />زمانه اما یادمان داد که در هزارتوی وجودمان همیشه حرفهایی بماند برای نگفتن<br />و به ناچار بغض گشتیم و سکوت<br />بسیار ناگفته ، هزار مروارید<br />...<br />گاهی دلم می خواهد آس و پاس بشوم ، بشوم بی چیز<br />بی تعلق ِ خاطر به عادتهایم<br />بی وابستگی و تعصب به اداب و  رسوم<br />بی حس ِ مالکیت بر تمام ِ آنچه که مرا به سکوت و بغض میخواند<br />میخواهم بنویسم آزادانه و بی قید و بند<br />کلماتم اما اسیرند<br />اسیر ِ خیالات و اوهام ، اسیر ِ معنویاتی هزار چهره ، اسیر ِ کهنگی<br />اما اگر روح ِ اندیشه و آزادی به کالبد ِ کلام دمیده شود چه بر سرشان خواهد امد؟<br />دیگر آزاد خواهند بود؟<br />در میدان ِ قضاوت<br />در قلمرو ِ برداشتهایی جاه طلبانه،خیرخواهانه،کورکورانه،خودبینانه،انسان دوستانه<br />...<br />صحبت از بیان ِ فقط اندیشه هایی نیست که تو را به تو می شناساند<br />صحبت از از ریشه هاییست که به عمق شان هنوز دست نیافته ای <br />آرزوهایی که رهایت می خواهند و بناچار باید دربندشان بخواهی<br />صحبت از باورهایی که تو را سکوت می خواهند و بغض<br />...<br />(حقیقتی عینی تمام ِ وجودت را پر کرده است<br />قلبت منبسط شده<br />تو گویی که موجودیتت نزدیک است منفجر شود</strong></em></font><p><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em><strong>نزدیک است منفجر شوم)</strong></em></font></p><p><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><em><strong><br /></strong></em></font></p><p></p> Sat, 14 Apr 2012 12:58:00 GMT aaraf http://aaraf.blogfa.com/post-75.aspx